تبليغاتX
کلبه احساس

کلبه احساس

این وبلاگ تقدیم به همه انهایی که آغوش عشقشان همیشه به روی یک مرغ مهاجر باز است .

سكوتم را به باران هديه كردم                                                         تمام زندگي را گريه كردم
نبودي در فراق شانه‌هايت                                                          به هر خاكي رسيدم تكيه كردم


                 ----------------------------------------------------------------------------

اي عشق مدد کن به سامان برسيم

چون مزرعه تشنه به باران برسيم

يا من برسم به يار و يا يار به من

يا هر دو بميريم و به پايان برسيم

                     -------------------------------------------------------------------------------------------------

هميشه غمگين ترين و رنجورترين لحظات انسان توسط كسي ساخته مي شود كه شيرين ترين و شاد ترين لحظات را براي او ساخته است


                     -----------------------------------------------------------------------------------------------

بعد از مرگم تکه يخي به شکل صليب بر روي سنگ قبرم بگذاريد تا با اولين طلوع خورشيد اب شودوبه جاي يار برايم گريه کند


|+| نوشته شده توسط حمید در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 و ساعت 14:32 |